Friday, June 22, 2007

ബംഗാളിയും മൈക്രൊ ചിപ്പും

ഒരു സൈനിക ക്യാമ്പില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടു രാവിലെയും വൈകിട്ടുമുള്ള ചെക്കിങ്ങ് ആണു ... ജോലി ഒരു പ്രശ്‌നമേ അല്ല ... മണ്ടന്മാരായ സായിപ്പിനെ പറ്റിച്ചു പണി ചെയ്യാതെ കാശുണ്ടാക്കുന്നു എന്നു നമ്മള്‍ ഇന്ത്യക്കാര്‍ അഹങ്കരിക്കുമ്പോള്‍ , നക്കാപ്പിച്ച ശമ്പളം ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കു നല്കി കൊലയോടെ ഗവര്‍ണ്‍മെന്റിനെ പറ്റിച്ചു കാശുണ്ടാക്കുന്നു എന്ന സന്തോഷത്തില്‍ സായിപ്പന്‍മാരും ചിന്തിച്ചു പോരുന്നു... അങ്ങനെ വലരെ സൌഹാര്‍ധ പൂര്‍ണ്ണമായ ഒരു അന്തരീക്ഷം ക്യാമ്പിനകത്തു നിലനില്ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെയും , കൊച്ചു വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെയുള്ള ഗെയ്റ്റ് ആക്സെസ്സ് അല്പ്പം കഠിനം തന്നെയാണു ...

വെളുപ്പിനെ ഏതാണ്ടു 3 മണി ആവുമ്പോള്‍ തുടങ്ങുന്ന ക്യൂ രാവിലെ ഒരു 8 മണി വരെ എങ്കിലും ഉണ്ടാവും .... ഇതിനിടക്ക് ഒരു പതിനായിരം പേരെങ്കിലും കയറിയിറങ്ങുന്നുണ്ടാവണം ... പട്ടാളത്തിലേക്കുള്ള റിക്രൂട്മെന്റ് പോലെ, പല ഘട്ടങ്ങളായുള്ള ചെക്കിങ് കഴിഞ്ഞേ ബാഡ്ജ് കയ്യില്‍ കിട്ടു ( ഈ പറയുന്നതെല്ലാം ഒരു 3-4 വര്‍ഷം മുന്പെ ഉള്ള കാര്യങ്ങളാണു.. ഇപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ കുറച്ചു ഭേദമായിട്ടുണ്ട്)...

എങ്ങനെ പോയാലും ഒരു 2 മണിക്കൂറെങ്കിലും ഗയ്റ്റ് പരിസരത്ത് നില്‍ക്കാതെ അകത്തു കടക്കാന്‍ സാധിക്കാറില്ല പൊതുവെ ... ഈ ഒരു അവസ്ഥയെ ചില ബുദ്ധി രാക്ഷസന്മാര്‍ കച്ചവടമാക്കിയതിന്റെ ഭലമായി ക്യൂ നില്ക്കുന്നതിന്റെ ഇടയില്‍ കൂടി ചില്ലറ സിഗററ്റ് - പാന്‍ പരാഗ് കചവടത്തിലൂടി തുടങ്ങി, പിന്നീടതു വലര്‍ന്നു ബിസ്കറ്റ്, ഉപ്പേരി, പക്കാവടയില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നതോടെ വിപണി സാധ്യത മനസ്സിലാക്കിയ ചില മലയാളി കുത്തക മുതലാളിമാര്‍ സമോസ, ബോണ്ടാ, വട-സാമ്പാര്‍ മുതലായ സാധനങ്ങള്‍ ബ്രെയ്ക്ക് ഫാസ്റ്റ് കിറ്റുകളായി വില്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ബാങ്ളൂരില്‍ സോഫ്റ്റ്വെയര്‍ എഞ്ജിനിയര്‍മാര്‍ എന്ന പോലെ 'ചില്ലറ കച്ചവടക്കാരെ' തട്ടി വഴി നടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നു ...

കാര്യങ്ങള്‍ ഇത്രത്തോളം എത്തിയതോടെ ഈ പോക്ക് ശരിയല്ലാന്നു പട്ടാളക്കാര്‍ക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി ... ക്യാമ്പിന്റെ സുരക്ഷ, ഏഷ്യക്കാരെല്ലാം ചേര്‍ന്നു പൊളിച്ചടുക്കി കയ്യില്‍ കൊടുക്കുമെന്നു അവര്‍ക്കു ബോധ്യപെട്ടതിനെ തുടര്‍ന്നു ചില നിയന്ത്രണങ്ങളേര്‍പ്പെടുത്തി തുടങ്ങി... പ്രധാനമായും ജോലിക്കാരുടെ ബാഗുകള്‍ പരിശോധനയാണ്...

പക്ഷെ അത് അധികം നാള്‍ തുടര്‍ന്നില്ല... ഗെയ്റ്റ് ഡ്യുട്ടിക്കു സായിപ്പന്മ്മാരെ കിട്ടാതെ ആയി... ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ അന്വേഷണം നടത്തിയപ്പൊഴാണറിയാന്‍ സാധിച്ചതു , പ്രശ്നം ചാള കറിയാണ്... പരിശോധനയുടെ ഭാഗമായി പാത്രങ്ങള്‍ തുറന്ന പല സായിപ്പന്മാരുടേയും മൂക്ക്, 3 ദിവസം മുന്പലത്തെ ചാള കറിയുടെ മണമടിച്ചു ഫ്യൂസായത്രെ .... അതോടെ ബാഗ് തുറന്നുള്ള പരിശോധനക്കു അവസാനമായി... ഇടക്കൊന്നു നിന്നു പോയിരുന്ന 'ചില്ലറ കച്ചവടമൊക്കെ' വീണ്ടും തഴച്ചു വളരാന്‍ തുടങ്ങി...

ഏതു നല്ല കാര്യത്തിനും ഒരു അന്ത്യമുണ്ടാവുമെന്നു പറയുമ്പോലെ, ഈ സുഘകരമായ അവസ്ഥക്കും അധികം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല... ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ ഗെയ്റ്റിലെത്തിയ ഞങ്ങള്‍ക്കു കാണാന്‍ സാധിച്ചത് എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ ഒക്കെ കാണുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്കാനിങ് മെഷീന്‍ ആണ്... ബാഗ് ഒരു ബെല്‍റ്റിലൂടെ കടന്നു പോവുമ്പോള്‍ മെഷീനില്‍ തന്നെ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു മോണിറ്ററില്‍ ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം തെളിഞ്ഞു കാണാന്‍ സാധിക്കും ... സംശയമുള്ള ബാഗുകള്‍ മാത്രം തുറന്നാല്‍ മതി ...

അങ്ങനെ പുതിയ മെഷീന്റെ വരവു ബ്രെയ്ക്-ഫാസ്റ്റ് കിറ്റ് കുത്തകകളുടെ പള്ളക്കടിക്കലായി മാറി...എങ്കിലും ഉപ്പേരി - മുറുക്ക്, ബീഡി - തമ്പാക്ക് - സിഗററ്റ് കച്ചവടക്കാര്‍ സ്വന്തം ആവശ്യത്തിനു എന്ന ന്യായം പറഞ്ഞു ബിസിനസ്സ് തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു ... കൂടുതലും ബംഗാളികള്‍ ആണു ഇതിലേര്‍പെട്ടിരുന്നത് ... ഒത്തിരി ലാഭം ഒറ്റയടിക്ക് കിട്ടാത്ത കൊണ്ട് നമ്മുടെ ആള്‍ക്കാര്‍ വലിയ താല്പ്പര്യം ഇക്കര്യത്തില്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല.... പിന്നെ ബംഗാളികള്‍ക്കാവുമ്പോള്‍ ഒരു ഗുണം കൂടി ഉണ്ട് ... "വാട്സ് ഗോയിങ്ങോണ്‍ ഹിയര്‍" എന്നെങ്ങാനം വല്ല സയിപ്പന്മാര്‍ ചോദിച്ചാലും , എലിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ 'ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസ്സ്' എന്നു കേള്‍ക്കുന്ന ബംഗാളിക്കു വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ ? ... വെറുതെ വായിട്ടലച്ചിട്ടു കാര്യമില്ലെന്നറിയാവുന്ന സായിപ്പന്‍മാരും കണ്ണടചു കൊടുത്തിരുന്നു ...

***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** *****

വൈഫ് നാട്ടില്‍ നിന്നും കുവൈറ്റിലെക്കു വന്നു ജോലിയൊന്നുമാവാതെ നില്ക്കുന്ന സമയം ... അതു കൊണ്ടു തന്നെ എന്റെ കീശക്കു ബില്‍ ഗേറ്റ്സിന്റെ കീശയേക്കാളും ഭാരമുണ്ടായിരുന്നു ( സത്യം ...മൊത്തം ചില്ലറയാരുന്നു ;)) ... അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നതു എന്താന്നു വെച്ചാല്‍ , അന്നു ഞങ്ങള്‍ക്കു ഷെയറിങ്ങ് അക്കൊമഡേഷന്‍ ആയിരുന്നു ... ഫ്ളാറ്റ് ഷെയര്‍ ചെയ്തിരുന്നതു എന്റെ കൂടെ തന്നെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന രമേശും ഫാമിലിയും ...

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞ് കമ്പനി ബസ്സില്‍ പഴയ ബാച്ചിലേര്സ് ക്യാമ്പില്‍ വന്നിറങ്ങി ... പെട്ടെന്നു രമേശിനൊരു ഉള്‍വിളി ഉണ്ടായത്... വീട്ടിലെ സിസ്റ്റം ഭയങ്കര സ്ലോ ... ടോണിയുടെ കയ്യില്‍ '128 MB RAM' ഉണ്ടെന്നു കഴിഞ്ഞ ദിവസം പറഞ്ഞിരുന്നു... അവന്റെ റൂമില്‍ കയറി അതെടുത്തു കൊണ്ടു പൊയാലെന്താ ... 'നീ എന്തു പറയുന്നു' ചോദ്യം എന്നോടായി... 'എന്തു പറയാന്‍ , ഇവിടെ വരെ വന്നതല്ലെ... അതിനി പിന്നത്തേക്കു വെക്കണ്ടാ 'ഞന്‍ പറഞ്ഞു... അങ്ങനെ അതും വാങ്ങി ബാഗിലിട്ടു ഞങ്ങള്‍ വീട്ടിലേക്കു വെച്ചു പിടിച്ചു നടന്നു...


***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** ***** *****

അന്നു പതിവിലും വലിയ ക്യൂ ആയിരുന്നു ഗെയ്റ്റില്‍ ... മുജ്ജന്മ സുക്രുതം എന്നല്ലാതെ എന്തു പറയാന്‍ , കഠുകെണ്ണ ഒക്കെ തേച്ചു കുളിച്ചു നല്ല കുട്ടപ്പന്മാരായി വന്നു നില്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ബംഗാളികളുടെ ഇടയില്‍ തന്നെ ഞാനും രമേശും നില്ക്കാനുള്ള സ്തലം സംഘടിപ്പിച്ചു ... ഏതാണ്ട് 1 മണിക്കൂറത്തെ നില്പ്പിനു ശേഷം ഞങ്ങള്‍ 18 പടിയും കടന്നു സന്നിധാനത്ത് എത്തിചേര്‍ന്നു ( സോറി...ചെക്കിങ്ങ് പോയിന്റില്‍ ) ...

മുന്നില്‍ നിന്ന ബംഗാളിയും , രമേശും പിന്നെ ഞാനും ഞങ്ങളുടെ 3 പേരുടേയും ബാഗുകള്‍ ഒരു തുറന്ന പ്ളാസ്റ്റിക് പെട്ടിയില്‍ ആക്കി (അതാണു റൂള്) സ്കാനിങ്ങ് മെഷീന്റെ ബെല്‍റ്റിലേക്കു വെച്ചു കൊടുത്തു ... അതിങ്ങനെ സ്ലോ മോഷനില്‍ മുന്നോട്ടു നീങി കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ... പെട്ടെന്നു, യാതൊരു പ്രകോപനവുമില്ലാതെ , ഞെട്ടാനൊരു ഗ്യാപ് പോലും തരാതെ സെക്യുരിറ്റി സായിപ്പു ഗര്‍ജ്ജിച്ചു ... ഓ ഷിറ്റ് !!! ഹൂ ബ്രോട്ട് തിസ് മൈക്രൊ ചിപ് ????

ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാനേ പോയില്ല ... അതല്ലേലും ഇവിടെ ഇത് പതിവാ ... ഹാര്‍ഡ് ഡിസ്ക് , മെമ്മറി സ്റ്റിക്സ് , കാമറ ഫോണ്‍ എന്നിവയെല്ലാം 'ബാന്‍ ' ചെയ്തിരിക്കുകയാണു ... ആരെങ്കിലും കൊണ്ടു വന്നു പിടിക്കപെട്ടാല്‍ ജോലി പൊയതു തന്നെ ... ജോലി പൊവുന്നതും സഹിക്കാം , അതിന്റെ പേരില്‍ ഉള്ള ഇന്‍വെസ്റ്റിഗേഷനാനു സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത് ... എന്തായലും നമ്മളെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമൊന്നുമല്ലല്ലൊ ... ഞാന്‍ ഒരു തനി മലയാലിയേ പോലെ 'മുക്കാല മുക്കാബില' പാട്ടൊക്കെ പാടി അങ്ങനെ എന്റെ ബാഗും വെയ്റ്റ് ചെയ്തു നില്ക്കുകയാണു ... സായിപ്പു പിന്നെയും ഗര്‍ജ്ജനം തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു ... അപ്പൊഴാണു ഞാന്‍ രമേശിന്റെ മുഖം ശ്രദ്ധിച്ചതു ...എന്തൊ വശപിശകുണ്ടല്ലൊ !!! ഞാനവനെ ഒന്നൂടെ നോക്കി ... എനിക്കെല്ലാം മനസ്സിലാവന്‍ തുടങ്ങി ... തലേ ദിവസം ടോണിടെ കയ്യില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ സാധനം ബാഗിലുണ്ട് ...ദൈവമേ കുരിശായല്ലൊ ...

ടെല്‍ മീ , ഹൂ ബ്രോട്ട് ദിസ് മൈക്രോ ചിപ്പ് ??? ... ഐ മീന്‍ "ചിപ്പ്" .... സംഗതി കയി വിട്ടു പോയിന്നുറപ്പായ രമേശ് രണ്ടു കണ്ണും പൂട്ടി ... കുറ്റം ഏറ്റു പറയാന്‍ തയ്യാറായി ... പെട്ടെന്നാണു ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും സ്തബ്ധരാക്കി കൊണ്ട് ബംഗാളി സായിപ്പിനോടു പറഞ്ഞു ... "ചിപ്സ് സാര്‍ " "മൈ സാര്‍ " "സോറി സാര്‍ " "യെസ്സ് സാര്‍ " ...

ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല എങ്കിലും അടികൊള്ളാതെ എങ്ങനെ തടിയൂരാം എന്ന വിദ്യ ജന്മനാ വശമുള്ളതിനാല്‍ ഞാന്‍ രമേശിനോടു പറഞു " അളിയാ വണ്ടി വിട്ടൊ " ... മെസ്സേജ് കിട്ടി മൈക്രോ സെക്കന്റിനുള്ളില്‍ തന്നെ ഞങ്ങള്‍ ബാഗുകളും എടുത്തു പുറത്തു കടന്നിരുന്നു ....

എന്താണു സംഭവിച്ചത് എന്നറിയാനുള്ള ആകാംഷ അടക്കാനാവതെ വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയ വാതിലിലൂടെ തന്നെ അകത്തേക്കു ഒളിഞ്ഞു നോക്കി ...അപ്പോള്‍ കണ്ടത് , തുറന്ന ബാഗും ഒരു കയ്യില്‍ മൂന്ന് കവര്‍ മുറുക്കും മറുക്കയ്യില്‍ നാലു കവര്‍ വാഴക്ക ഉപ്പേരിയുമായി നില്ക്കുന്ന സായിപ്പിനെയാണു ... അതേന്നേ ... നമ്മുടെ സ്വന്തം കായംകുളം മെയ്ഡ് "ചിപ്പ്"സ്

Sunday, June 17, 2007

ഡിസ്ക്രിമിനേഷന്‍ - അതും സ്വന്തം വീട്ടില്‍

ദേ...ഒന്നിങ്ങോട്ടു നോക്കിക്കെ...

ഇന്‍ട്രൊഡ്ക്ഷന്‍ കെട്ടപ്പോഴേ എനിക്കു മനസ്സിലായി , അമ്മച്ചി എന്തോ സീരിയസ് കാര്യം അച്ചനോടു സംസാരിക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാണു..ഞാന്‍ ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു... ഈ നാട്ടുകാരനെ അല്ല എന്ന ഭാവത്തില്‍ എനിക്കു പോലും അറിയാത്ത എന്തോ സാധനം കളഞ്ഞു പോയതു നോക്കാനെന്ന മട്ടില്‍ അവിടെ ഒക്കെ ചുറ്റി പറ്റി നിന്നു...

ആകെ ഉള്ളതു രണ്ടു ആമ്പിള്ളേരാ, അതില്‍ തന്നെ ഒന്നിനൊടു വേറുക്രിത്യം കാണിക്കുന്നതു ശെരിയാണോ? അല്ലേലും കൊച്ചു വാവക്കെന്നും പരാതിയാ... അണ്ണനു മാത്രം എല്ലാമാവം ...അവനെന്തു ചെയ്താലും കുറ്റമാണെന്ന്... അവനു തൊനുന്നതാണെന്നു ഞാന്‍ പലവട്ടം പറഞ്ഞു ഒഴിവാക്കി വിട്ടിട്ടുണ്ടു... പക്ഷെ ഇന്നിതു കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്കും തോനുന്നു അവന്‍ പറയുന്നതില്‍ കാര്യമുണ്ടെന്നു... അല്ലാ...നിങ്ങല്‍ തന്നെ പറ... ഇതു ശെരിയാണെന്നു തൊനുന്നുന്ടൊ...? അവനോടെന്താ ഇത്ര ഇഷ്ഠകേടു ? പാവം ...കൊച്ചുകുഞ്ഞാണു... അതിന്റെ മനസ്സു വിഷമിക്കുമെന്നു പോലും നിങ്ങള്‍ ഓര്‍ക്കുന്നില്ലല്ലൊ മനുഷ്യാ... ഇത്രയും പറഞ്ഞതും അമ്മചി കരച്ചില്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു....

ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ കണ്ണു തള്ളി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അച്ചനപ്പോഴും ... ചാരു കസേരയില്‍ പത്രം വായിച്ചു കിടന്നിരുന്ന അച്ചന്‍ ഒന്നു നിവര്‍ന്നിരുന്നു... പത്രത്തില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുത്തു അമ്മച്ചിയെ ഒന്നു നോക്കി..ഇന്നലെ രാത്രി കിടക്കുമ്പോല്‍ വരെ കുഴപ്പമില്ലരുന്നല്ലൊ എന്നൊരു അര്ഥം ആ നൊട്ടത്തിനുണ്ടായിരുന്നൊ ??? ആവൊ ആര്‍ക്കറിയാം ...

ഇയാള്‍ കിടന്നു ബഹളം വെക്കാതെ കാര്യം എന്താന്നു വെച്ച പറ ... ഇവിടെ ആരു ആരോടു വേറുക്രിത്യം കാണിചൂന്നാ ഇയാള്‍ പറയുന്നതു ? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.... കാര്യങ്ങല്‍ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു തുലക്ക് ... ആ അവസാന വാക്കില്‍ നിന്നും ഒരു കാര്യം എനിക്കു ബോധ്യമായി...അച്ചനും ചൂടു പിടിച്ചിരിക്കുന്നു !!!!

നമ്മുടെ അമ്പലത്തില്‍ ഉല്സവം തുടങ്ങിയിട്ടു ഇന്നു 8 ദിവസമായി... അമ്മച്ചി കാര്യത്തിലേക്കു കടന്നു തുടങ്ങി... എല്ലാ ദിവസവും നിങള്‍ടെ സീമന്ത പുത്രന്‍ 6 മണി ആവാന്‍ നോക്കി ഇരിക്കുവാ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങാന്‍ ... അവനു കൂത്തു കണ്ടില്ലെല്‍ ഉറക്കം വരില്ലല്ലൊ!! എനിക്കതിലൊന്നും ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല... പക്ഷെ ഇന്നീ ദിവസം വരെ, കൊച്ചുവാവയെ ഉല്സവം കാണാന്‍ നിങ്ങല്‍ വിട്ടിട്ടുണ്ടൊ ?? അവനും കാണില്ലെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ ??? അല്ലേലും ഇതു ഇന്നുമിന്നലെയും ഒന്നും തുടങ്ങിയതല്ല.... കുഞ്ഞു പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട് ... മൂത്തവന്‍ ക്ളാസ്സ് കട്ട് ചെയ്തു സിനിമക്കു പോയാലും , ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാന്‍ പോയാലും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല... എന്റെ കുഞ്ഞെന്തേലും ചെയ്താല്‍ അതു തെറ്റാണു ...

കാര്യങ്ങള്‍ടെ കിടപ്പു അത്ര പന്തിയല്ലാന്നു അച്ചന്റെ മുഖ ഭാവത്തില്‍ നിന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു ... ഒരു നടക്കു പോവില്ലാന്നു അമ്മച്ചിയുടെ നിശ്ചയദാര്‍ഡ്യവും വെളിവാക്കി .... അച്ചന്‍ ഒന്നു കൂടി ഇളകിയൊന്നിരുന്നിട്ടു അമ്മചിയോടു പറഞ്ഞു.. ഇതിനുള്ള കാരണം വൈകിട്ടു ബോധ്ദ്യപ്പെടുത്തി തരാം .... കൂടുതല്‍ സംസാരം ഇനി ഇതെ പറ്റി ഇനി വെണ്ടാ...

അച്ചനെന്താണു ഉദ്ദേശിച്ചതു എന്നു എത്ര ആലൊചിചിട്ടും എനിക്കു പിടികിട്ടിയില്ല... എന്തെങ്കിലും കാര്യമില്ലാതെ അച്ചനങ്ങനെ പറയില്ല... ലെറ്റ്സ് സീ വാട്സ് ഗൊണ്ണാ ഹാപ്പന്‍ ...ഞന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു...

ഇനി ഇതിന്റെ പേരില്‍ വൈകിട്ടത്തെ ഗാനമേളയെങ്ങാനം മിസ്സ് ആവുമോ ദൈവമേ !!! ബ്ളൂ ഡയമണ്‍ഡ്സിന്റെ ഗാനമേളക്കു എങ്ങനെ ഒക്കെ അര്‍മ്മാദിക്കണം എന്നതിനെ പറ്റി , ഇന്നലത്തെ ന്രിത്ത നാടകം 'നല്ല തങ്ക' ഏറ്റവും മുന്നില്‍ ഇരുന്നു കണ്ടതിനു ശേഷം രത്രി 12 മണിക്കു ഒരു ക്ലാസ്സെടുത്തിട്ടാണു വന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങിയതു തന്നെ... ഒരു നിമിഷം എല്ലാം എന്റെ മനസ്സിലേക്കു ഓടിയെത്തി... അമ്പല പറമ്പ് , ഗാനമേള, ബ്ളു ഡയമണ്‍ഡ്സ്, 'അന്തപുരത്തിന്‍ മഹറാണി പാട്ടു' , കാണികളുടെ ഡാന്സ് ... എല്ലാം എനിക്കു കാണാന്‍ സാധിക്കുന്നുണ്ടു ... പിന്നെ എന്താണവിടെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നതു ? ? ? മറ്റൊന്നുമല്ല ... ഈ ഞാന്‍ ... എന്നെ മാത്രം എനിക്കവിടെ കാനാന്‍ സാധിച്ചില്ല....ചെ... ഈ ചെറുക്കന്‍ കാരണം എല്ലാം കുളമാവുമൊ ?? ആകെ റ്റെന്‍ഷന്‍ ആയല്ലൊ ഭഗവതീ...

അങ്ങനെ സമയം വയികിട്ടു 6 അടിച്ചു... രണ്ടും കല്പ്പിച്ചു ഞാന്‍ അച്ചന്റെ അടുക്കല്‍ ചെന്നു... അമ്മച്ചി അതാ അവിടെ അച്ചന്റെ അടുത്തിരിക്കുന്നു.... ആ കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ എന്റെ കൊണ്‍ഫിഡന്‍സ് ലെവെല്‍ 90 ശതമാനം കണ്ടു താണു... എങ്കിലും ഒരു ലാസ്റ്റ് അറ്റംപ്റ്റ്... അതു നടത്താതെ തോല്‍കുന്നതു ശെരിയല്ലല്ലൊ... അല്ലേലും ഞങ്ങള്‍ടെ ഫാമിലിയില്‍ എല്ലാരും അങ്ങനെയാ... അതിന്റെ ആണല്ലൊ ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ അനുഭവിക്കുന്നതും ...

ഞാന്‍ - അച്ചാ ....

അച്ചന്‍ - എന്താ ????

ഞാന്‍ - അമ്പലത്തില്‍ ബ്ളു ഡയമണ്‍ഡ്സിന്റെ ഗാനമേളയാണിന്നു ... അച്ചന്‍ സമ്മതിച്ചാല്‍ .... ഞാന്‍ പൊയ്ക്കോട്ടേ ?

അച്ചന്‍ - അതിനെന്താ ... പൊയിക്കോളൂ ... ഗാനമേള കഴിഞ്ഞു അവിടെയെങ്ങും കറങ്ങി നില്‍ക്കരുത്... നേരത്തെ കാലത്തെ വീട്ടിലെത്തിക്കോണം ... ഇന്നാ ഇതു വെച്ചോ... കപ്പലണ്ടി വാങ്ങി കഴിച്ചോ !!!!

കയ്യിലിരിക്കുന്ന 10 രൂപാ നോട്ടിനെ അവിശ്വസിനീയതയോടെ ഞാന്‍ നോക്കി... സ്വപ്നമാണോ ഇതു ... ? അല്ല എന്നു നോട്ടിലെ മീന്‍ ചെതുമ്പല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ബൊധ്യമായി... രാവിലെ അച്ചനായിരുന്നു ചന്തയില്‍ മീന്‍ വാങാന്‍ പോയിരുന്നത് ... സ്തല കാല ബോധം വന്നപ്പൊല്‍ എനിക്കു മനസ്സിലായി, ഈ സീനില്‍ നിന്നും സ്ക്കൂട്ടവുന്നത ബുദ്ധി എന്ന് ... പിന്നെയാണു ഓര്‍ത്തത് കൊച്ചുവാവയുടെ കാര്യം എന്താവും എന്നു.. അതറിയനുള്ള ആകാംഷ കൂടി ഒടുവില്‍ വീട്ടിലെക്കു തന്നെ തിരിച്ചു ചെല്ലാന്‍ ഞന്‍ തീരുമാനിച്ചു....എന്റെ ടൈമിങ് വളരെ കറക്റ്റ് ആയിരുന്നു ...അച്ചന്റെ അടുക്കലേക്കു കൊച്ചുവാവ ചെല്ലുന്ന സീനാണു അരങ്ങില്‍ നടക്കുന്നത് ....

കൊച്ചു വാവ - അച്ചാ.....

അച്ചന്‍ - എന്താ ????

കൊച്ചു വാവ - അമ്പലതില്‍ ഗാനമേള ഉണ്ട് ... ഞാന്‍ പോവുന്നു ... വരാന്‍ ലെയ്റ്റ് ആവും .

അച്ചന്‍ - ഓഹോ ... നീ ഒരിടത്തും പോവുന്നില്ല...കേറി പോടാ അകത്ത്....

തിരിഞ്ഞു നിന്നു അമ്മച്ചിയോടു...

നിനക്കിപ്പൊ കാര്യം മനസ്സിലായോ ?????

ഒരക്ഷരം ഉരിയാടാതെ അമ്മച്ചി അകത്തേക്കു കയറി പോയി... ഞാന്‍ അമ്പലത്തിലേക്കും ...